Aan deze tegeltjeswijsheid moest ik onlangs denken. Frisse knul belde aan. Bleek van een firma die op vrijdagavond mijn mening vraagt over nieuw zangtalent. Maar daar sturen ze niemand voor langs, daar is een app voor. De teleurstelling was dan ook groot dat het slechts om glasvezel ging. Een product wat ik prima via internet kan beoordelen. De held had ook nog de moed om ’s avonds om half 7 aan te bellen bij een gezin met 3 kinderen. Niet gehinderd door wederhoor begon hij zijn verkoopverhaaltje af te ratelen. Leest u mijn blog over het script nog eens na en dan zult u begrijpen dat de telecommer (en kwel) onverrichter zaken kon vertrekken.
En toch was ik verrast. Hoe vaak komt er tegenwoordig nog iemand aan de deur om een product te slijten? De deur-tot-deur verkoop is toch iets van vroeger tijden. Van mannen met stofzuigers en een vriendelijke grijns die zich niet te desillusioneren keer-op-keer lieten afpoeieren. Laatst gesignaleerd als lening verkopers uit Alkmaar. Zouden ze zelf ook begrepen hebben hoe vervelend ze waren?
Toch zijn er vele mensen die de warme jas aantrekken. Wanten, sjaal, dat werk. En de deur langsgaan met succes! Over wie heb ik het? De collectegangers, de verenigingsbedelaars, kortom het vrijwilligerslegioen. Hun succes? CRM!
Deze mensen gaan volledig voor de relatie. Ze zijn vriendelijk, vrolijk, enthousiast. En belangrijk: niet zelfzuchtig! Zij laten zich geselen door het weer voor een ander, het goede doel of hun vereniging. De gunfactor is enorm hoog. Zeker als het ook nog eens die immer groetende buurvrouw is of die jongen die altijd met een netjes ‘u’ en ‘dank’ zijn bal uit jouw tuin komt halen. Het hele jaar investeren ze in je tot het moment dat ze aan de deur staan. En dan is het cashen. Want ik heb geen bloembollen nodig en ik ken Ronald McDonald alleen als hamburgerclown. Op deze manier ben ik zelfs dubbel maandelijks donateur van het KWF geworden.
De organisatie die dit het beste heeft begrepen is die van de Kinderpostzegel. Kinderen die stamelend aan de deur staan. Ik zwicht. Regen erbij, doe mij dan ook maar een pakje lelijke kaarten. Geen geld op zak, doe je toch een machtiging. En ze hebben hun netwerk op orde. Buren, opa’s & oma’s, ze weten waar ze kunnen scoren. Maar dan komt de belangrijkste troef. Eén lief kind aan de deur is prima, maar de hele middag kinderen aan de deur is rot vervelend. Dus koop je graag zo’n pakje want je wordt beloond met: de Zegel! Op de deur geplakt geeft die de garantie voor een rustige middag.
Dus ja, aan de deur wordt nog steeds gekocht. Door te investeren in de relatie wordt er aan mijn deur nog menig zaken gedaan. Simpelweg CRM. Op zoek dan naar een nieuw tegeltje? Wat dacht u van deze: ‘Niets zo charmant als een spreuk aan de wand’.
